Portal 3droga.pl

Portal Nacjonalistyczny

Israel Lira: Myśl polityczna Yukio Mishimy

25 listopada 1970 roku przed oczyma zdumionych oficjeli obecnych przed Głównym sztabem Japońskich Sił Samoobrony, młody Kimikate Hiraoka, który przyjął pseudonim literacki Yukio Mishima wiele lat wstecz, ukazał swój sprzeciw i wyjawił swoje ultranacjonalistyczne roszczenia co do odnowy tradycyjnych japońskich wartości, które według niego ulegały drastycznemu upadkowi. Pogłębiający się proces okcydentalizacji, który zasiał w Japonii obce jej ziarno pacyfizmu, rozwadniając dychotomię, którą amerykańska autorka Ruth Benedict (1946) wykorzystała, aby nadać użyteczne podejście do amerykańskiej okupacji, w której żołnierze stawić czoła musieli będą całkiem nowej rzeczywistości kulturowej, aby byli w stanie rozpoznać dwie osie, które streszczają w sobie neuralgiczność japońskiej kultury i odpowiadają jej jednoznacznej materialności, tradycja cesarska oraz wojownicza: chryzantema (symbol rodu cesarskiego) oraz katana (symbol samurajów). 

Po II Wojnie Światowej w Japonii chryzantema straciła swój polityczno-teologiczny charakter i zdegradowano ją wyłącznie do symbolu politycznego, gdy Cesarz Hirohito w 1946 pod naciskiem sił okupacyjnych musiał zrzec się swojego boskiego statusu i uznać swoje człowieczeństwo za pomocą Ningen Sengen znaną również jako Deklaracja człowieczeństwa. Z drugiej strony, stopniowa demilitaryzacja japońskiego społeczeństwa rozgromiła jego wojowniczą duszę i sprowadziła ją do wykastrowanej siły podległej woli zwycięzcy.  

Takie było społeczeństwo, w jakim urodził się i wychował Yukio Mishima, społeczeństwo, którego duch stał się ofiarą całkowitego rozkładu spowodowanego cierpieniem z okresu wojny i konsekwencjami porażki. Status quo między chryzantemą i mieczem został przerwany, a Mishima  przez swoje życie, które zapisał we własnej twórczości i życiu publicznym, zdecydował się go przywrócić. Był jednym z tych pisarzy, którzy są tym, o czym piszą, i których śmierć przewidziana mogła być między wierszami. Śmierć, która uosabiała odrodzenie ideałów ludu, który zdecydował się na porzucenie swojej tradycji, zamiast bronić się przed obcymi ideałami narzuconymi przez zwycięzców, w momencie, gdy wywyższanie ich przyniesie jedynie pogardę, kpiny oraz prześmiewczy śmiech. Tłumienie japońskiego ducha. 

Na tych fundamentach powstała myśl polityczna Yukio Mishimy, którą w pełni będzie można zrozumieć, i która osiągnie swój pełen potencjał 25 listopada 1970, gdy zdecydował, że zakończy swoje życie za pomocą rytualnego samobójstwa – Seppuku. Nastąpiło to po tym, gdy nie był w stanie osiągnąć zamierzonego efektu wśród słuchających żołnierzy, których chciał przekonać po wzięciu generała jako zakładnika z pomocą swoich zaufanych pomocników i członków Tatenokai (Stowarzyszenie tarczy, ugrupowanie paramilitarne stworzone przez Yukio Mishime) wraz, z którymi chciał „obalić rząd, zmienić konstytucję i znów uczynić z cesarza prawdziwego duchowego, wojskowego i politycznego przywódcę Japonii” (Carimo, 2012:141)  

Tak jak zauważyliśmy, jego życie twórcze łączy się z jego życiem politycznym, przy czym oba składają się na osobę Yukio Mishimy, a więc by ocenić jego ideały, konieczne jest zagłębienie się w jego dzieła literackie, zwracając uwagę na trzy zasady: 

1.Yukoku (Patriotyzm): Było to krótkie opowiadanie wydane w 1960 roku, odwzorowujące rozdział japońskiej historii znany jako Incydent z 26 lutego. Mishima ukazuje w nim tradycyjne wartości Japonii uosobione w grupie żołnierzy: lojalność wobec cesarza oraz obrona własnego honoru za pomocą Seppuku. Obie rzeczy ówcześnie były podstawami anachronicznego nacjonalizmu Mishimy. 

2.Bushido (Droga wojownika): Mishima zagłębia się w etos samurajski (odwaga, samozaparcie, uprzejmość, skromność oraz bezstronność) za pomocą swojej pracy „Wprowadzenie do Hagakure” będącej przedstawieniem filozofii samurajskiej napisanej przez Tsunemoto Yamamoto w XVIII wieku, gdzie mówi on, iż „droga samuraja to śmierć” (Rankin, 2011:26-31). Droga wojownika dla Mishimy staje się etyką współczesnego samuraja, gdzie akt służenia ojczyźnie zakłada absolutną lojalność wyższym wartościom, według których jednostka gotowa jest na najwyższe poświęcenie. 

3.Kamikaze (Boski wiatr): Odwołując się do sił natury, które powstrzymały Mongołów w XIII wieku przed najazdem na Japonię oraz do dzielnych żołnierzy, którzy oddali swoje życie w misjach samobójczych w czasie II Wojny Światowej, ideał ucieleśniający pewne wartości, które nadają odporności na alienację, oraz które Mishima zilustrował w swojej tetralogii „Płodne morze” (1969) 

Posługując się tymi ideałami, Mishima mówi: „W każdym patriotyzmie znajduje się nuta egoizmu. Może z tego powodu są one tak ładnie ubrane.” (Mishima, 1950:84). Jest to ta sama istota, która odziała w honor czyny Tatenokai. 

Powyższe tłumaczenie jest własnością portalu 3droga.pl. Kopiowanie go i modyfikowanie bez zgody Redakcji jest zabronione.

Źródło: LIRA, Israel. «Columna de Opinión No. 176 del 03.08.2020». Diario La Verdad. Lima, Perú.

Tłumaczenie: Stanisław Ossowski

Oprawa graficzna: Resistance Arts

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.